Op 5 november 2018, tijdens de najaars-ledenvergadering in Hulshorst, ontvingen twee voormalige aspirant-leden van het AKG, nadat zij eerder al een succesvolle ballotage hadden doorlopen, het certificaat van gezel. Dat zijn Adri Kamp en Sven Verbeek. Sven en Adri hebben aangetoond de machine -die hun molen is- te beheersen en een mooie zak meel te kunnen malen, die voldoet aan alle eisen die daar wat betreft bakkwaliteit en gezondheidsaspecten aan gesteld kunnen worden. Daarbij hebben zij ook laten zien hun bedrijf op orde te hebben als het gaat om hygiëne en administratie. Dat is voorwaar een mooie prestatie, die gelukkig elk jaar wel door enkele aspirant AKG-leden wordt geleverd en die hen ook het felbegeerde en mooie metalen schild oplevert dat als teken van hun vakmanschap in of aan de molen mag worden opgehangen. Als het dan ook nog gezellen betreft die relatief jong van jaren zijn, dan is dat dubbel feestelijk, want juist zij hebben gelegenheid om zich het vak helemaal eigen te maken, het straks door te geven aan een volgende generatie en zo voor continuïteit te zorgen. 

 

Adri Kamp (43) - molen De Arend in Terheijden (NB)


Adri, geboortig uit Waspik, las zo’n tien jaar geleden in de krant over het molenbedrijf van Herman Schippers, die op dat moment voorzitter van het AKG was maar ook een opvolger zocht voor het molenaarsbedrijf dat hij in Terheijden had opgebouwd. Op dat moment werkte Adri in opdracht van een kunstenaar aan de constructieve uitvoering van diens objecten; hij had een opleiding genoten als meubelontwerper. Werk noch opleiding had Adri dus voorbestemd tot molenaar, maar een eerste bezoek aan molen De Arend deed hem andere dingen zien en trok hem over de streep. Hij wilde molenaar worden. Adri begon met vegen, meldde zich aan bij het Gilde van Vrijwillige Molenaars om de basisopleiding te gaan volgen, hielp op nog wat andere manieren als vrijwilliger mee en van het een kwam het ander: op 1 januari 2014 nam hij het bedrijf officieel van Herman over.
Inmiddels zwaait Adri met succes de scepter op de molen, terwijl Herman nog gedurende enkele dagdelen per week meehelpt.
Gevraagd naar zijn ambities voor de toekomst zegt Adri, die zijn bestaan en zijn geluk gevonden heeft in de molen, dat hij hoopt het te kunnen blijven volhouden zoals het nu loopt. Want de toekomst is onzeker en veel dingen heb je niet in de hand. Maar als het aan hem ligt, blijft de Arend nog heel lang een malende korenmolen. 

 

Sven Verbeek (36) – molen De Hoop in Veen (NB)     .


Sven groeide op in Dussen en werd al vanaf zijn kinderjaren geboeid door molens. Op ongeveer achtjarige leeftijd bracht hij een bezoek aan een poldermolen, de Noordeveldse molen in zijn woonplaats, waarbij het majestueuze houten onderwiel dat hij daar zag (ruim 6 meter in diameter) een blijvende indruk op hem maakte. Ook hij ging, zo gauw dat kon, lessen volgen bij het Gilde van Vrijwillige Molenaars en kwam zo op de korenmolen van Woudrichem terecht. Van daar naar het dorp Veen, waar een molen stond die wel vaak draaide maar niet kon malen, was maar een kleine afstand. Een restauratie in 2010 maakte die molen weer maalvaardig en riep bij Sven de wens wakker om er ook mee te gaan werken. Het eerste meel kwam er uit de meelpijp aan het eind van 2012. Toen toevallig ook nog het woonhuis naast de molen voor Sven en zijn partner beschikbaar kwam, was de beroepsmatige toekomst voor Sven bezegeld. 
Nu runt hij in Veen een ambachtelijk molenaarsbedrijf waarvan het zijn ambitie is om het verder uit te breiden, onder meer door de aanschaf van hulpapparatuur. Ook de molen van het naburige Aalburg heeft Sven inmiddels in zijn activiteiten betrokken.